TRAMPANTOLLOS

Non sei si está é a tradución correcta ao galego do francés trompe lóeil ou do castelán trampantojo, pero o caso é que vouvos falar dos trampantollos, as trampas de ollo, moipopulares en toda a historia do arte.

Son xogos visuais nos que o artista, normalmente pintor muralista, crea unha falsa sensación de espazo mediante o uso da perspectiva con formas e obxetos dun tamaño similar

ao dos obxetos reais.

Estas falsas sensacións espaciais lógranse con un pro

fundo coñecemento das leis da perspectiva cónica, e as veces valéndose de inestimables axudas como a dun proxector.

COMO O FIXERON OS ARTISTAS

Como exemplos de artistas adicados a pintar trampantollos en muros temos a JOHN PUGH, do que vemos unhas pequenas mostras do seu traballo

Ainda que quizais o máis coñecido sea Julian Beever, un artista británico que xoga viasualmente no chan coa perspectiva simulada, coa dificultade de que os seus debuxos están feitos para verse NON EN PLANO, SENÓN TAMÉN EN PERSPECTIVA, o que fai que o artista teña que calcular a percepción do espectador dun xeito moito máis complicado.

Aquí temos uns cantos exemplos de este artista urbán, que traballa só con tizas e sempre en rúas e no exterior

Os trampantollos NON son un invento nada actual, nin teñen que ver, ao menos no seu nacemento, coa cultura urbana, senón que se remontan á antiguidade, e tiveron moito uso nas bóvedas e cúpulas das catedrais e igrexas, sempre coa intención de ampliar ilusoriamente o espazo.

Podemos ver máis exemplos de trampantollos, un deles nunha rúa de Madrid.

E reflexionar sobre o carácter de ENGANO que, dalgún xeito, ten sempre a arte, e non só a arte visual, algo que faise evidente nos trampantollos, pero que é común a calquera manifestación artística, en maior o menor medida.

Porque, pensemos nisto...que película, obra de teatro, novela, cadro....non nos minte?...

Non é a arte un xeito de contar mentiras, no que artista e espectador xogan sempre (ou case sempre) conscientemente...?

CÓMO O FIXERON OS ALUMNOS

Os últimos días do curso 2008-2009 foron unhas datas ideais para pintar nos muros do colexio os murais gañadores do CONCURSO DE IDEAS que se fixo entre os alumnos de 3º.

O gañador foi este deseño de RUBÉN DE LA FUENTE, de 3º diversificación, que aproveitaba a esquina que facían dous muros para representar o río Santaia en perspectiva.

Os propios alumnos de 3º pintaron a pared, co resultado que vedes (tamén noutra foto podedes ver o muro ANTES de pintar)

O MUNDO DE ESCHER

"Maurits Cornelis Escher, máis coñecido como M. C. Escher (Leeuwarden, Países Baixos, 17 de xuño de 1898 - Hilversum, Países Baixos, 27 de marzo de 1972), debuxante e gravador holandés, é mundialmente famoso polos seus debuxos nos que desafía á percepción do espectador, e xoga co ilusorio e o real, desvirtuando as leis da perspectiva a partires dun profundo conocimento dela e das súas leis.

Cunha obra de máis de 400 gravados e máis de 2000 debuxos, espalladas por todo o mundo e multiplicadas en milleiros de reproducións en libros, posters, etc, é hoxe un artista moi mediático, dada a curiosidade do seu plantexamento artístico, sinxelo en apariencia, pero moi laborioso e tecnicamente complexísimo.

Pode considerarse tamén un outsider dentro do mundo da arte e da representación visual, moi alonxado de misticismos, e da idea de trasmitir sentimentos ou conceptos "artísticos". O seu foi xogar coa representación visual pura, xogar co espectador, facerlle sentir partícipe do propio engano que supón mirar dentro dun cadro.

Xoga con conceptos contrapostos como o branco e negro, o finito e o infinito, e sobre todo, coa liña que separa realidade de ficción, algo que interesou dende sempre a tódalas artes.

Podemos ver na súa obra sobre todo tres tipo de temas:

• A estrutura do espaZo – IncluÍndo paisaXes, compenetración do mundo e corpos matemáticos.
• A estrutura da superficie – Metamorfosis, ciclos e aproximacións ao infinito.
• A proxeción do espazo tridimensional no plano – Representación pictórica tradicional, perspectiva e figuras imposibles.

O máis coñecido deste autor son as figuras ou obxetos imposibles, representacións aparentemente tridimensionais pero que introducen enganos ou trampas que nos fan dudar de qué é cóncavo-convexo, qué direción toman os obxetos, qué é máis grande ou máis pequeno, ou qué está máis cerca ou máis lonxe.

En definitiva, é un xogo visual e perceptivo que fai parte importante da imaxen o propio espectador, en canto de que é plenamente consciente do engaño no que participa e que él mesmo (nós mesmos) construímos.

Se che interesa este autor, podes saber máis cousas del nestos enlaces:

http://es.wikipedia.org/wiki/Maurits_Cornelis_Escher

http://www.mcescher.com/