Mostrando entradas con la etiqueta historia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta historia. Mostrar todas las entradas

martes, 1 de febrero de 2011

A BANDA DESEÑADA


O comic, a banda deseñada, é un dos medios expresivos e artísticos máis achegados á actualidade.
Cunha curta historia, este medio, nacido orixinalmente na prensa estadounidense, como un complemento satírico ás noticias, foi evolucionando dende o humor ata moitos máis xéneros, e se mantivo sempre como un medio libre, rebelde, desafiante ao poder.
As súas características son o seu carácter NARRATIVO, a SECUENCIACIÓN da narración, que o fai irmán do cine, e as infinitas posibilidades que ofrece o poder contar unha historia sen máis limitacións que a imaxinación do autor.
Din que agora a BD está a ter un rexurdimento en Galicia, con presencia de bos autores, aínda que segue a ser un medio (para ben ou para mal) marxinal dentro dos medios de masas, cun público escaso aínda que moi fiel, e co (totalmente inxusto) estigma de ser considerado un medio artístico para nenos ou para adolescentes.
Levaría moito falar de comics e de todo o que poden ofrecer, é máis doado que vos indique páxinas onde podedes atopar DE TODO o que queirades saber sobre os comics.
En España existen moi bos blogueros, que exercen algo parecido á crítica de arte, sobre os comics, e informan e analizan os libros que se editan a nivel estatal e internacional.
Destacan a famosa bitácora LA CARCEL DE PAPEL, que creou fai anos o valenciano Álvaro Pons, o blog ENTRECOMICS, e a nivel galego, o blog de Rubén Santamarta, BD TECA, linkado á Voz de Galicia, ou a páxina de BD do portal CULTURA GALEGA.
Tamén é importante botar un ollo á páxina da AGPI, a asociación galega de ilustradores, e a blogs de autores, como por exemplo o blog do debuxante David Rubín, chamado DE TRIPAS CORAZÓN.
En todos eles paga a pena pararse un pouco e ler...pero si de ler comics se trata, temos que achegarnos a unha libraría especializada, e en Santiago temos máis dunha, como a librería KOMIC, en San Pedro de Mezonzo, ou A GATA TOLA, en Romero Donallo.
Lugares que hai que coñecer para ver máis de preto este hipnótico e infinito mundo da banda deseñada.

Na foto vemos a YELLOW KID, o primer personaxe de comic

jueves, 6 de enero de 2011

TRAMPANTOLLOS


Non sei si está é a tradución correcta ao galego do francés trompe lóeil ou do castelán trampantojo, pero o caso é que vouvos falar dos trampantollos, as trampas de ollo, moipopulares en toda a historia do arte.
Son xogos visuais nos que o artista, normalmente pintor muralista, crea unha falsa sensación de espazo mediante o uso da perspectiva con formas e obxetos dun tamaño similar
ao dos obxetos reais.
Estas falsas sensacións espaciais lógranse con un pro
fundo coñecemento das leis da perspectiva cónica, e as veces valéndose de inestimables axudas como a dun proxector.


COMO O FIXERON OS ARTISTAS


Como exemplos de artistas adicados a pintar trampantollos en muros temos a JOHN PUGH, do que vemos unhas pequenas mostras do seu traballo



Ainda que quizais o máis coñecido sea Julian Beever, un artista británico que xoga viasualmente no chan coa perspectiva simulada, coa dificultade de que os seus debuxos están feitos para verse NON EN PLANO, SENÓN TAMÉN EN PERSPECTIVA, o que fai que o artista teña que calcular a percepción do espectador dun xeito moito máis complicado.
Aquí temos uns cantos exemplos de este artista urbán, que traballa só con tizas e sempre en rúas e no exterior


Os trampantollos NON son un invento nada actual, nin teñen que ver, ao menos no seu nacemento, coa cultura urbana, senón que se remontan á antiguidade, e tiveron moito uso nas bóvedas e cúpulas das catedrais e igrexas, sempre coa intención de ampliar ilusoriamente o espazo.

Podemos ver máis exemplos de trampantollos, un deles nunha rúa de Madrid.
E reflexionar sobre o carácter de ENGANO que, dalgún xeito, ten sempre a arte, e non só a arte visual, algo que faise evidente nos trampantollos, pero que é común a calquera manifestación artística, en maior o menor medida.

Porque, pensemos nisto...que película, obra de teatro, novela, cadro....non nos minte?...
Non é a arte un xeito de contar mentiras, no que artista e espectador xogan sempre (ou case sempre) conscientemente...?



CÓMO O FIXERON OS ALUMNOS

Os últimos días do curso 2008-2009 foron unhas datas ideais para pintar nos muros do colexio os murais gañadores do CONCURSO DE IDEAS que se fixo entre os alumnos de 3º.
O gañador foi este deseño de RUBÉN DE LA FUENTE, de 3º diversificación, que aproveitaba a esquina que facían dous muros para representar o río Santaia en perspectiva.
Os propios alumnos de 3º pintaron a pared, co resultado que vedes (tamén noutra foto podedes ver o muro ANTES de pintar)