Mostrando entradas con la etiqueta dibujo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta dibujo. Mostrar todas las entradas

martes, 1 de febrero de 2011

A BANDA DESEÑADA


O comic, a banda deseñada, é un dos medios expresivos e artísticos máis achegados á actualidade.
Cunha curta historia, este medio, nacido orixinalmente na prensa estadounidense, como un complemento satírico ás noticias, foi evolucionando dende o humor ata moitos máis xéneros, e se mantivo sempre como un medio libre, rebelde, desafiante ao poder.
As súas características son o seu carácter NARRATIVO, a SECUENCIACIÓN da narración, que o fai irmán do cine, e as infinitas posibilidades que ofrece o poder contar unha historia sen máis limitacións que a imaxinación do autor.
Din que agora a BD está a ter un rexurdimento en Galicia, con presencia de bos autores, aínda que segue a ser un medio (para ben ou para mal) marxinal dentro dos medios de masas, cun público escaso aínda que moi fiel, e co (totalmente inxusto) estigma de ser considerado un medio artístico para nenos ou para adolescentes.
Levaría moito falar de comics e de todo o que poden ofrecer, é máis doado que vos indique páxinas onde podedes atopar DE TODO o que queirades saber sobre os comics.
En España existen moi bos blogueros, que exercen algo parecido á crítica de arte, sobre os comics, e informan e analizan os libros que se editan a nivel estatal e internacional.
Destacan a famosa bitácora LA CARCEL DE PAPEL, que creou fai anos o valenciano Álvaro Pons, o blog ENTRECOMICS, e a nivel galego, o blog de Rubén Santamarta, BD TECA, linkado á Voz de Galicia, ou a páxina de BD do portal CULTURA GALEGA.
Tamén é importante botar un ollo á páxina da AGPI, a asociación galega de ilustradores, e a blogs de autores, como por exemplo o blog do debuxante David Rubín, chamado DE TRIPAS CORAZÓN.
En todos eles paga a pena pararse un pouco e ler...pero si de ler comics se trata, temos que achegarnos a unha libraría especializada, e en Santiago temos máis dunha, como a librería KOMIC, en San Pedro de Mezonzo, ou A GATA TOLA, en Romero Donallo.
Lugares que hai que coñecer para ver máis de preto este hipnótico e infinito mundo da banda deseñada.

Na foto vemos a YELLOW KID, o primer personaxe de comic

sábado, 1 de enero de 2011

O MUNDO DE ESCHER

"Maurits Cornelis Escher, máis coñecido como M. C. Escher (Leeuwarden, Países Baixos, 17 de xuño de 1898 - Hilversum, Países Baixos, 27 de marzo de 1972), debuxante e gravador holandés, é mundialmente famoso polos seus debuxos nos que desafía á percepción do espectador, e xoga co ilusorio e o real, desvirtuando as leis da perspectiva a partires dun profundo conocimento dela e das súas leis.

Cunha obra de máis de 400 gravados e máis de 2000 debuxos, espalladas por todo o mundo e multiplicadas en milleiros de reproducións en libros, posters, etc, é hoxe un artista moi mediático, dada a curiosidade do seu plantexamento artístico, sinxelo en apariencia, pero moi laborioso e tecnicamente complexísimo.
Pode considerarse tamén un outsider dentro do mundo da arte e da representación visual, moi alonxado de misticismos, e da idea de trasmitir sentimentos ou conceptos "artísticos". O seu foi xogar coa representación visual pura, xogar co espectador, facerlle sentir partícipe do propio engano que supón mirar dentro dun cadro.
Xoga con conceptos contrapostos como o branco e negro, o finito e o infinito, e sobre todo, coa liña que separa realidade de ficción, algo que interesou dende sempre a tódalas artes.
Podemos ver na súa obra sobre todo tres tipo de temas:
  • A estrutura do espaZo – IncluÍndo paisaXes, compenetración do mundo e corpos matemáticos.
  • A estrutura da superficie – Metamorfosis, ciclos e aproximacións ao infinito.
  • A proxeción do espazo tridimensional no plano – Representación pictórica tradicional, perspectiva e figuras imposibles.



O máis coñecido deste autor son as figuras ou obxetos imposibles, representacións aparentemente tridimensionais pero que introducen enganos ou trampas que nos fan dudar de qué é cóncavo-convexo, qué direción toman os obxetos, qué é máis grande ou máis pequeno, ou qué está máis cerca ou máis lonxe.
En definitiva, é un xogo visual e perceptivo que fai parte importante da imaxen o propio espectador, en canto de que é plenamente consciente do engaño no que participa e que él mesmo (nós mesmos) construímos.

Se che interesa este autor, podes saber máis cousas del nestos enlaces: